Inzynieria genetyczna

Rozwój biologii molekularnej uległ ogromnemu przyspieszeniu od czasu wynalezienia zbioru metod zwanych inżynierią genetyczną. Głównym elementem tego zbioru jest technika klonowania i rekombinowania DNA. Pozwala ona na namnożenie dowolnego fragmentu DNA, a także na tworzenie nowych kombinacji genetycznych poprzez łączenie fragmentów DNA pochodzących z dowolnych organizmów. Powielanie (klonowanie) kilkusetnukleorydowych fragmentów DNA umożliwia ich sekwencjonowanie, a także wykorzystanie np. jako sond do wykrywania homologicznych cząsteczek DNA lub RNA. Powielone fragmenty DNA można łączyć z dowolnymi innymi fragmentami lub cząsteczkami DNA, takimi jak DNA wirusów, plazmidów czy też DNA chromosomów. Umiejętność manipulowania cząsteczkami kwasów nukleinowych stała się podstawą nie tylko wszelkich badań w dziedzinie biologii molekularnej, ale także nowoczesnej biotechnologii, w której inżynieria genetyczna służy do konstruowania organizmów o właściwościach przydatnych dla różnych gałęzi przemysłu czy rolnictwa. Pierwsze doświadczenia nad rekombinowaniem i klonowaniem DNA wykonano w Stanach Zjednoczonych w roku 1974. Polegały one na połączeniu DNA plazmidu colEl z DNA wirusa SV40 i namnożeniu tej hybrydowej cząsteczki w komórkach Escherichia coli.