Obce geny

Odrębną grupę wektorów stanowią te, które są wykorzystywane do wprowadzania i ekspresji obcych genów w roślinach. Jako wektory dla roślin wykorzystuje się nieliczne znane wirusy roślinne mające DNA jako materiał genetyczny (np. wirus mozaiki kalafiora), ale najbardziej popularne i najczęściej stosowane są wektory skonstruowane na bazie plazmidu Ti pochodzącego z Agrobacteńum tu-mefaciens. Zakażenie uszkodzonych tkanek roślinnych przez niektóre bakterie z rodzaju Agrobacteńum prowadzi do niekontrolowanych podziałów komórek, w efekcie czego powstają guzy nowotworowe określane angielską nazwą crown gali. Czynnikiem indukującym powstawanie tych guzów jest plazmid Ti, którego określony fragment (zwany T-DNA) integruje z DNA chromosomów rośliny. Plazmid Ti jest dużą (ok. 200 kpz), dwuniciową, kolistą cząsteczką DNA. Odcinek T-DNA jest oflankowany przez 25-nukleotydowe sekwencje graniczne (ang. border se-ąuences) niezbędne do wycinania się z plazmidu i włączania w chromosom rośliny. Ponadto T-DNA zawiera geny odpowiedzialne za syntezę opin, niezwykłych aminokwasów, których komórki roślinne nie są w stanie degradować. W T-DNA znajdują się także geny, które umożliwiają bakteriom wykorzystanie tych aminokwasów, a także geny, które kodują enzymy niezbędne do syntezy dwóch hormonów roślinnych. Dzięki plazmidowi Ti i zawartemu w nim T-DNA Agrobacteńum przestawia metabolizm komórki roślinnej w sposób umożliwiający jej szybszy wzrost i podziały.